Donderdag 15 januari: Heerenveen/Oudehaske

Ja, nu écht H’veen/O’haske. Afgelopen nacht op eigen oprit alvast in de camper geslapen. Gisteren hadden we het huis al helemaal aan kant gemaakt. Rond halftien zijn we vertrokken. Ons eerste doel was een kort bezoek in Heerenveen aan mijn 11 jaar oudere zuster. Daarna zijn we doorgereden naar de P van IJstadion Thialf voor een kopje koffie en een broodje. Wij bewaren goede herinneringen aan deze ijsbaan. We leerden elkaar daar kennen, zo’n 58 jaar geleden. Thialf was toen slechts een ‘gewone’ 400 meter kunstijsbaan in de openlucht met een houten looprand rondom. Op die houten rand stonden banken waar je je schaatsen kon onderbinden. Wel was er toen al een ijshockeyhal waar we in de weekenden veel wedstrijden hebben gezien.

In Oudehaske staan we op de oprit van schoonzus en zwager en hebben met z’n vieren wederom heerlijk gegeten bij restaurant ‘By Aalzen’, prachtig gelegen aan het Nannewiid waar de ijsresten gestaag wegdooien.

Morgen gaan we dan echt van start.

"It wie wer moai en wy hawwe in hiel lekker miel hân" oftewel: het was gezellig en lekker

Vrijdag 16 januari: Arras

Vanochtend rond halftien hebben we afscheid van onze familie genomen, waarna we zijn gaan rijden. Ons doel van vandaag was de Camping-Car Park plek in Arras. Een afstand(je) van 425 kilometer.

Toen we vertrokken was het droog en het leek een mooie dag te worden. De verwachtingen waren ook goed en die verwachtingen bleken helemaal te kloppen. Er waren zelfs stukken waarbij we in de zon reden. De kachel, die eerst nog behoorlijk warme lucht de cabine inblies, kon steeds een standje lager worden gezet. En als je richting zuid rijdt en de zon staat oost tot zuidoost, wie zit er dan in de warme zon: de chauffeur, ik dus. Maar alles beter dan storm, sneeuw en regen natuurlijk.

We konden goed opschieten, hoewel er heel veel vrachtverkeer reed, vaak in treintjes achterelkaar. We hebben onze cruise control-snelheid wat hoger gezet om niet aldoor achter de vrachtwagens te blijven hangen. We belandden een paar keer in een langzaam rijdende file met alle vrachtwagens op de rechterbaan, maar hebben nooit kunnen achterhalen wat nou de oorzaak van die file was. De laatste keer was vlak voor de Franse grens en we zeiden gekscherend: toch nog paspoortcontrole…?

In België hebben we de dieselvoorraad aangevuld met een literprijs van €1.68, niet een gekke prijs vonden we. We zagen onderweg in Nederland af en toe literprijzen van boven de twee Euro. Afijn, we kunnen er weer even mee vooruit.

Om even na vieren stonden we voor de slagboom van de camperplaats. Goede raad was duur, want de incheck is volledig veranderd bij wat wij gewend waren. Bovendien hadden we in eerste instantie geen internet op de GSM’s en een volgende camper stond al achter ons. Met wat denkwerk en improviseren is het gelukt en we hebben een heel mooi plekje met uitzicht op het centrum van de stad.

Na een welverdiende kop koffie met een koekje zijn we naar de stad gelopen. Na een hele dag zitten kon dat echt geen kwaad. En zoals het een Franse stad zo rond de klok van vijf betaamt, komt hij tot leven. Her en der werden bij de restaurantjes de tafeltjes buitengezet: klanten, komt u maar.

Afgelopen nacht in Oudehaske was het met 5º niet echt koud. Vandaag onderweg werd het 15º en nu om 20:00 is het nog steeds 7º. Je hoort ons voorlopig niet klagen. Morgen verder.

Zondag 18 januari: Saint-Avertin (bij Tours)

Nou, ‘morgen verder’ zat er even niet in. Zaterdag was voor ons een off-day, of eigenlijk was het míj́n off-day. De camper is niet van z’n plek geweest. In de namiddag hebben we de benen even gestrekt en zijn de stad weer ingelopen. Het was er gezellig druk. Rond het centrale plein en de daarop uitkomende straten en straatjes bevindt zich een keur aan winkels. Maar hier vind je geen winkels waar je gewoon kleren koopt, maar fashion kleding en aanverwante artikelen.

Toen we vrijdag op de cp in Arras aankwamen hebben we een ticket gekocht voor één dag. We vonden toen al dat de incheck volledig was veranderd van wat we gewend waren van Camping-Car Park. Bijvoorbeeld werkte onze ledenpas niet om de slagboom tot enige actie te dwingen. We betaalden na enig zoekwerk met onze creditcard. Maar zaterdag moest er dus verlengd worden. We zochten hiervoor contact met CCP en wat bleek het geval te zijn? Deze cp is helemaal niet van CCP, maar wordt kennelijk door de gemeente Arras zelf beheerd. Weer wat geleerd.

Het is vandaag zondag en we willen weer een eindje opschieten. Het is wederom heel mooi rustig en droog weer. Bovendien verwachten we weinig (vracht)verkeer.

Het eerste wat ik ’s morgens doe is een ketel water op het vuur zetten voor een onze ochtendkoffie. Maar dan moet er wel water uit de kraan komen. Alweer lieten alle watertappunten in de camper verstek gaan. Na het openzetten van de kraan werkte de pomp wel. Maar water: no way. We wisten even geen oplossing. En ineens was het er: de vorstbeveiliging was opengegaan, net als gisteravond, waardoor de boiler was leeggelopen en er dientengevolge geen waterdruk was. Maar was het daar dan zo koud geweest? Nee, het ding was gewoon kapot. We wisten nu wat we moesten doen na onze rit met als bestemming: ongeveer Tours.

Voor vertrek uit Arras hebben we de camper eerst volledig geserviced.

We kozen ervoor om tolvrij te gaan rijden via Rouen. Het enige onzekere was dat er zich rondom Rouen een milieuzone bevindt. Maar daar aangekomen was op de borden te zien dat we met onze Crit’Air3-sticker er wel mochten rijden.

We reden op royale dubbelbaans wegen, afgewisseld met 50-kilometer stukje door de karakteristieke Franse dorpjes. We hadden als voorlopige route-eindpunt Bordeaux ingegeven. Om een uur of drie hebben we dat veranderd in Saint-Avertin, op de plaatselijke cp. We reden om 16:45 onder de slagboom door en hadden toen 425 kilometer gereden.

Eerst even op de plaats rust met een kopje (welverdiende) koffie, waarna de onwillige vorstbeveiliging bij de kop moest worden gepakt. We hadden twee opties. 1) de knop met een tie-wrap ingedrukt houden. 2) de vorstbeveiliger uitbouwen en de beide slangen ‘kortsluiten’. We kozen vandaag voor optie 1 en die lijkt, voorlopig althans, te werken. Mocht die echter op termijn niet standhouden, dan treedt mogelijkheid 2 in werking.

Reeds eerder gemeld was het qua weer een prachtige dag, waarbij we af en toe zelfs in de zon zaten. De maximum temperatuur was 14º en het minimum afgelopen nacht was 5º. Nu, om 22:30 is het nog 8º.

Maandag 19 januari: Libourne

Vanochtend werden we gebeld door mijn nicht met de mededeling dat mijn oudste zus afgelopen nacht op 89-jarige leeftijd is overleden. Vorige week donderdag waren we nog bij haar en hebben toen bewust afscheid van haar genomen, niet wetend dat het einde zich al zo snel zou aandienen. Na een uurtje van bezinning en een kop sterke koffie hebben we de draad weer opgepakt en zetten voorlopig de route voort.

Na een voorspoedige reis zijn we nu in Libourne op een plek van Camping-Car Park. Niet de meest florissante plek, maar we hebben water nodig want de noodreparatie van gisteren houdt geen stand. De veerdruk achter de blauwe knop is zo groot, dat er steeds water uit de boiler wegstroomt. Morgen repareren.

Dinsdag 20 januari: Libourne

Het was een mooie en droge dag vandaag en het werd 9º. Afgelopen nacht daalde de temperatuur tot 3º.

We staan nog op de plek van CCP, o.a. omdat we hier water kunnen tanken. Optie 1 van de reparatie werkte niet voldoende, er lekte nog te veel water uit de boiler weg via de vorstbeveiliging. Vandaag heb ik optie 2 uitgevoerd: een echte bypass. Hierdoor is de vorstbeveiliging buiten werking gesteld. We verwachten geen vorst meer, dus dat moet kunnen….

We hebben daarna de watertank weer gevuld zodat we eindelijk weer kunnen douchen.

Vanmiddag wilden we de benen strekken en even naar E.Leclerc lopen. GoogleMaps gaf ons een mooie route, via een modderig bospad zouden we binnen een paar kilometer op de gewenste plek moeten zijn. We kwamen aan op een minirotonde in een typisch Oudfrans woonwijkje alwaar meneer E. Leclerc kennelijk nog grond moest zien te kopen om een winkeltje op te kunnen bouwen. Ach, we waren lekker even buiten geweest, hebben op de terugweg het modderige bospad links laten liggen en zijn weer naar de camper gelopen. Puur toevallig leidde deze route ons langs een camperdealer die ook een rek met onderdelen had en konden zo mooi onze vanochtend opgebruikte voorraad even aanvullen: slangklemmen en slangpilaren. 

Het volgende probleempje diende zich vanavond aan: de (buis)lamp in douche/toilet heeft het begeven. Op zich niet zo erg, want overdag is er voldoende licht via het dakluik. Voor ’s avonds en ’s nachts zijn we aangewezen op een looplamp. Vervanging van de buislamp wordt een beetje moeilijk omdat de transparante lichtkoof zich (nog) niet laat verwijderen.

Nou, ’t was me dus het dagje wel weer. Morgen, is althans de planning, gaan we weer rijden en hopen dan de Spaanse grens te passeren. We zullen het wel niet droog houden onderweg, maar hopen dat de dieprode buienkleur die zich nu boven Italië bevindt, ons onthouden wordt.

Woensdag 21 januari: Zarautz

In tegenstelling tot wat we verwachtten is het vandaag droog gebleven, de hele weg lang. We reden 331 kilometer en staan nu in Zarautz op een (troosteloze) camperplaats naast Mercadona. Zelfs de betaalautomaat konden we niet tot actie dwingen. De Engelse taal kon dan wel worden gekozen, het kenteken konden we ook nog ingeven maar verder kwamen we niet. Van de knoppen aan weerskanten van het toetsenbord waren de opschriften verwijderd. We hebben na vijf pogingen om de €5.- voor de nacht te betalen, de strijd met de betaalpaal opgegeven. Wel nog gebeld naar een servicenummer waar ik in zeer gebrekkig Engels te woord werd gestaan. Ons kenteken is geregistreerd en we hopen maar dat het daar bij blijft.

Om halfzeven trok er een zeer donkere lucht over en het waait, wat zal ik zeggen, stevig.

Verder zuidwaarts worden de temperaturen zowel overdag als ’s nachts lager. Het is nog zo’n duizend kilometer naar Algeciras. Morgen gaan we proberen daar wat van af te knabbelen.

Het is nu om 19:30 nog 11º.

Vrijdag 23 januari: Cañaveral

Gisteren (donderdag) was een hele rijdag. We zijn op tijd vertrokken en waren om ongeveer halfvijf bij Camper Park Cáceres Nature in Cañaveral.

Dat afknabbelen van die kilometers is aardig gelukt, we kwamen 604 kilometers dichter bij de ferry in Algeciras die ons naar Marokko moet brengen, nu nog 482 te gaan. We hadden onderweg alle soorten weer. Van warme zon tot veel regen en harde wind, en zelfs op 1150 meter hoogte werd het natte sneeuw.

Gedurende de eerste paarhonderd kilometer was het heel druk, hoofdzakelijk door vrachtverkeer. De kwaliteit van de wegen liet soms wat te wensen over, dit gold zeker voor de A66 waar de rechterbaan echt heel veel te lijden heeft van het vele zware verkeer. Als we een vrachtwagen, of een serie vrachtwagens inhaalden konden we voor enige tijd genieten van het gladde ongeschonden asfalt van de linkerbaan om daarna weer teruggeworpen te worden op de rechter en de camper soms wel een rammelbak leek.

Aangekomen op de cp waren 37 van de 40 plekken vrij, dat biedt elke keer weer keuzestress, waar gaan we nú weer staan. Maar we vonden een mooi plekje met wijds uitzicht, hoewel het nu door de vele regen wel een natte boel is. We zouden zeker nu blij geweest zijn met het automatische levelsysteem dat we half november in Winschoten hebben laten installeren. Maar helaas was óns systeem niet betrouwbaar, het was elke keer weer een gok of het werkte. We hebben de koop kunnen ontbinden en vlak voor kerst is het hele systeem weer verwijderd. Nu maar weer op de vertrouwde blokken, die weigeren nooit.

We zijn vandaag hier gebleven, de afstand tot Algeciras is te overzien en de storm Ingrid houdt huis in Spanje. Wij hebben er hier niet veel last van, hooguit de regen is wat vervelend. Op de website die we van Pieter aangereikt kregen is te zien dat alle ferry’s vanuit Tangermed naar Algeciras, en dus ook andersom, vanaf vandaag 19:00 en morgen de hele dag niet varen vanwege de wind. Voor zondag staan de afvaarten voorlopig nog gewoon gepland, maar dan zal het wel erg druk worden.

We vonden vanmiddag dat we de benen even moesten strekken en dat lukte net tussen twee buien door. Er is hier op dit moment trouwens niet zo heel veel te beleven. We kwamen niemand tegen en op de laatste foto zie je de enige persoon, op afstand, die we in dat halfuurtje zagen. Het lukte net om voor de volgende bui weer bij de camper te zijn.

Zaterdag 24 januari: Cañaveral

Tegen de verdrukking in werd het vandaag toch nog een mooie dag. De minimum nachttemperatuur was 2º en nu om 16:00 is het 8º, met zelfs af en toe een zonnetje erbij.

Volgens de vaarschema’s van de ferrymaatschappijen varen er vandaag vanwege de harde wind geen boten. De afvaarten worden morgenvroeg om 07:00 vanuit Tangermed weer voortgezet.

Wetend dat het hoe dan ook druk is met het vervoer van campers naar de overkant en dat de ferry’s ruim anderhalve dag niet hebben gevaren, en dat tijdens ‘normale tijden’ de parkeerplaats bij Carlos (de ticketverkoper) regelmatig vol staat, vragen wij ons af of wij daar nog bij passen…..

Stel dat het dagen gaat duren voordat de bulk aan campers aan de overkant staat en het weer in Marokko nog maar zo zo is, wat doen we dan? Wie het weet mag het zeggen.

Gisteren waren we na de wandeling net voor de volgende regenbui weer bij de camper. Vandaag zijn we in de herhaling gegaan en zijn we door het centrum van Cañaveral gelopen. Nou is centrum wel een heel groot woord voor de straatjes waar wij doorheen liepen. De paar, hooguit 3, winkeltjes waren (al) gesloten, een enkele bar was geopend. Maar dat het storm liep, nou nee.

Nog even over dat levelsysteem wat ik gisteren aanhaalde. We hadden op de gebruikerssite van het merk een vraag gesteld of er misschien meer camperaars problemen hadden met dit vrij nieuwe merk en systeem. Eén gebruiker reageerde. Het duurde echter niet lang voordat Margot van de site werd gekukeld en ik werd gebeld door het bedrijf en gemaand te stoppen ‘met die opruiende teksten’, of woorden van gelijke strekking. We waren er wel even, en nu nog steeds, beduusd van.