Zondag 24 augustus: Hameln.
Vanuit Celle was het net iets meer dan 100 kilometer naar Hameln. Ja, die van de rattenvanger.
Na het ontbijt zijn we vertrokken en in tegenstelling tot gisteren was het niet erg druk. Het weer werkte ook volledig mee en het werd 23o.
We vonden een cp, niet ver van het oude centrum. Er was ruimte genoeg en het vreemde was dat er ’s avonds nog meer plaatsen vrij waren.
Eenmaal op de plaats was er eerst tijd voor koffie met gebak: Schwarzwälder Kirsch wel te verstaan. Even stilstaan bij mijn verjaardag: 78, ja het wordt al wat.
Volgens de richtingbordjes was het lopend nog niet eens een kilometer naar het oude centrum. Ook hier een centrum met mooie oude gebouwen en twee kerken.
Toeristen, wij dus ook, staan āādagelijks te wachten op de Paardenmarkt en kijken vol spanning naar de westgevel van het historische ‘Hochzeitshaus’. Elke dag wordt hier de tragische geschiedenis van Hamelen in miniatuur nagespeeld en begeleid door muziek. Dagelijks om 13:05 uur, 15:35 uur en 17:35 uur gaan de bronzen deuren open en maakt de Rattenvanger zijn ronde. We volgen zijn verhaal, van het verdrinken van de ratten tot de verdwijning van de kinderen. De melodie werd geschreven door Jürgen Langehein (1923-1992). De poppen werden ontworpen door Harro Siegel (1900-1985) en uitgevoerd door Walter Volland (1898-1980).
Ter gelegenheid van onze beider verjaardagen, Margot is dinsdag aan de beurt, hadden we besloten om buiten de deur te gaan eten bij het Chinese buffetrestaurant Shangri La, op loopafstand van de cp. We hebben er heerlijk gegeten, maar de entourage was matig en de ons ‘toegewezen’ ober zeer ongeduldig. Misschien elders nog maar een keertje overdoen.
de Evangelisch Lutherse Münsterkirche St. Bonifatius; de kerk wordt gerenoveerd, waardoor het orgel volledig in plastic zat ingepakt
Maandag 25 augustus: Paderborn.
Onderweg hebben we besloten om naar een cp in Paderborn te gaan. Vanuit Hameln een ritje van 75 kilometer door een mooi glooiend landschap.
De cp ligt aan de rand van een groot park en op loopafstand van de Altstadt en vlakbij een zwembad. Dus gingen na de lunch de wandelschoenen aan zijn we naar de oude stad gelopen. De afstand van 1,2 kilometer voerde voor een groot deel door het mooie park, waar de route naar de oude stad consequent op kleine bordjes werd aangegeven.
Waar we gisteren genoten van de kneuterigheid van het oude centrum, vandaag waren we in een grote stad waar de tijd niet had stilgestaan. Toegegeven, Hameln telt een kleine 60000 inwoners, in Paderborn zijn dat er meer dan 150000.
Paderborn herbergt een tiental kerken. Kleine, maar ook hele grote. We hadden onszelf echter een kerklimiet opgelegd. Toen we vanuit het park de stad naderden was het eerste wat we zagen de gigantische toren van de Dom van Paderborn. En eenmaal binnen waren we stil en onder de indruk. Daarna zijn we wat gaan slenteren door de stad en kwamen uiteindelijk weer uit bij de weg door het park die ons weer naar de cp leidde. We hebben de stoeltjes buitengezet en hebben eerst in de schaduw en later in de zon nog een tijd zitten lezen. En genieten…..
De bronnen van Pader behoren tot de krachtigste bronnen van Duitsland. Ondanks de indrukwekkende hoeveelheid water die uit de grond borrelt in het centrum van Paderborn, verliest de Pader zijn naam al na 4,6 km, bij Slot Neuhaus. Hier mondt het uit in de Lippe, die ontspringt in Bad Lippspringe. Dit maakt de Pader tot de kortste rivier van Duitsland.
Vanaf Slot Neuhaus wordt het water van de rivier de Pader door de Lippe door Noordwest-Duitsland gevoerd via Lippstadt, Hamm, Lünen, Marl en Dorsten, mondt vervolgens bij Wesel uit in de Rijn en mondt uiteindelijk uit in de Noordzee.
vanaf grote afstand is de torenspits van de Dom van Paderborn al te zien; eenmaal binnen word je stil van alle pracht en praal die bij een Domkerk altijd aanwezig is
Dinsdag 26 augustus: Paderborn.
En weer was het feest vandaag, Margot tikt het 74st jaar aan.
We zijn vandaag blijven staan in Paderborn en hebben de plannen een beetje aangepast. Morgen boodschappen doen in plaats van vandaag en daarna gelijk doorrijden naar Düsseldorf.
Dat gaf ons de tijd om nog een paar dingen te doen hier. Margot wilde de stad nog een keer in en Gerard is naar het Heinz Nixdorf MuseumsForum gegaan, op ongeveer 1 kilometer (loop)afstand van de cp.
Het Heinz Nixdorf MuseumsForum (HNF) is een computermuseum hier in Paderborn. Het is vernoemd naar Heinz Nixdorf, een computerpionier en ondernemer uit Paderborn. Het museum is een eerbetoon aan Nixdorfs ondernemersgeest en zijn bijdragen aan de ontwikkeling van de computertechnologie.
In 1952 stichtte hij binnen een door grote concerns beheerste sector een onderneming, die onder zijn leiding tot het vierde grootste computerconcern van Europa zou uitgroeien.
In het Heinz Nixdorf MuseumsForum is de ontwikkeling te zien van kleitabletten en historische schrijf- en rekenmachines tot vroege computers, moderne robots en kunstmatige intelligentie.
Het Heinz Nixdorf MuseumsForum herbergt ongeveer 25.000 objecten die verband houden met de geschiedenis van informatie- en communicatietechnologie.
Een bijzonder hoogtepunt is de bijna menselijke robot Ameca, die indruk maakt met zijn/haar futuristische design en unieke gezichtsuitdrukkingen, gebaren en communicatievaardigheden. Ameca spreekt bijna alle talen.
We hadden afgesproken elkaar in de stad weer te treffen. En met de app ‘zoek mijn’ van Apple was het geen probleem elkaar weer te vinden. Margot had al een ijssalon gespot, met een terras in de schaduw. Dat laatste was wel nodig want het was weer een warme dag. Uit de uitgebreide ijsmenukaart kozen we nummer 34: een royaal sorbet met slagroom. Het was per slot weer feest.
en met hem is het allemaal begonnen
Donderdag 28 augustus: Düsseldorf.
Gisteren zijn we uit Paderborn vertrokken met als doel Düsseldorf. Specifieker, voor de CaravanSalon naar Parkplatz P1. Maar eerst nog even langs Kaufland, de supergrote kruidenier en meer, net buiten de stad, voor de broodnodige aanvulling van, inderdaad ook brood.
Daarna was het nog 180 kilometer naar Düsseldorf. En voor het eerst sinds weken reden we deze afstand niet over B-wegen maar via de autosnelweg. Rond een uur of vier waren we op de plaats van bestemming en vonden een mooi plekje met ‘blijvend uitzicht’. En toen op een holletje naar de douche, het werd wel weer tijd.
In de loop van vandaag, donderdag, en met name in de namiddag en avond reed er tot een uur of halftien een bijna onophoudelijke stroom campers via de incheck naar de parkeerplaatsen. Kleine campers, grote campers, supergrote campers en soms nog groter. Wij hebben ons verder gedeisd gehouden en hebben lekker buiten zitten lezen en kijken. Het werd 24o. Nadat we vanavond hadden gegeten, wilden we nog even een rondje gaan lopen, kijken naar al het moois. Maar de lucht deed vermoeden dat het wel eens zou kunnen gaan regenen, dus bleven we dichtbij. En dat was maar goed ook. Toen we ons naar de camper spoedden, begon het hard te regenen en waaien. We zijn onder de luifel gaan staan, die we de hele dag al een half metertje uit hadden staan, om hem vast te houden. Het stormde eventjes. En in korte tijd daalde de temperatuur wel 6o. Het is nu (21:45) nog maar 14o. Morgen even beursverkennen.