Dinsdag 10 maart: Puerto de Mazarrón

Vandaag (dinsdag) leek het hier wel herfst, maar het klopte geheel met de diverse weersvoorspellingen. De temperatuur bleef steken op een graad of twaalf en de hele dag vielen er buien. De ene bui liet wat meer water vallen dan de ander, maar het was gewoon een natte boel. We hadden dit voorzien en hadden gisteren de grote mat al opgeruimd. En ook de fietsen staan weer in de garage. Alles droog.

Een groter weersverschil met gisteren is er bijna niet. We zijn toen op de fiets naar de haven gegaan, het was heel mooi zonnig weer. Bij de pizzeria waren genoeg tafeltjes vrij, wij hebben er eentje geconfisqueerd. De pizza’s smaakten weer prima en de daarna bestelde Café Asiático deed daar niet voor onder.

Terugfietsend naar de camper was het al niet meer zo zonnig. De verandering voor het weer van vandaag diende zich toen al aan.

Vanmiddag water getankt en vuilwater afgevoerd, morgen de toiletcassette legen en de stroomkabel opbergen. We gaan weer rijden, nadat we hier ruim vier weken hebben gestaan. We merkten eerder al op dat de tijd voorbij vliegt.

En nu, het is 21:15, regent het weer en het is 10º, terwijl het vandaag maximaal 13º werd.

Woensdag 11 maart: La Azohía

Nadat we alles hadden opgeruimd zijn we even naar CaKe (Carla & Kees) gelopen om gedag te zeggen. We hebben ons daarna bij de receptie afgemeld, we hoefden geen elektra bij te betalen. Niets stond het vertrek meer in de weg nadat we hier ruim 4 weken hadden gestaan.

De eerste stop was bij Repsol op één kilometer van de camping, hier hebben we de LPG-tank weer kunnen vullen. De volgende stop was voor de twee grootgrutters: Mercadona en Aldi. En als laatste hebben we bij Ballenoil de dieseltank weer propvol getankt voor €1,69⁹ per liter. Geen gekke prijs gezien de huidige omstandigheden in de wereld. Qua voorraden zijn we voorlopig weer op oorlogssterkte.

Ja, en toen. Wat gaan we doen, ons eigen twaalfuurtje eten of naar Buffetrestaurant Gran Mundo Wok. De keus was niet moeilijk, we gingen voor de laatste optie. We hebben er wederom heerlijk gegeten. Eigenlijk waren we gisteren van plan om te gaan wokken, maar de weersomstandigheden waren niet ideaal. Veel regen en dan op de fiets, ons niet bellen.

Op de Garmin hadden we inmiddels de cp in La Azohía ingegeven en er bleek plaats genoeg te zijn. Niet op de voorste rij met direct uitzicht op zee, maar op de tweede rij stonden we ook prima.

Goed en wel op onze plek, hebben we de wandelschoenen aangetrokken en zijn we langs de boulevard naar het centrum gelopen. Goed voor de spijsvertering. Nog niet alle restaurants waren geopend, misschien is dat anders tijdens het weekend. Maar dan zijn wij hier niet meer. We weten nog niet precies wat we morgen gaan doen.

Donderdag 12 maart: Cartagena

Gisteren wisten we dus nog niet wat de plannen voor vandaag zouden zijn. Inmiddels wisten we dat wél, we zouden naar Dénia gaan. Maar die plannen werden bij lange na niet gehaald.

We waren een kleine 20 kilometer onderweg en onafhankelijk van elkaar hadden we geconstateerd dat we ‘een raar geluid’ van onder de motorkap hoorden.  Eerst schonken we er nog niet veel aandacht aan. Maar het geluid ging niet over. In tegendeel, het werd steeds sterker. We reden op de RM-F35 en benutten een geschikte stopplek om poolshoogte te nemen. Het klonk niet goed. We lokaliseerden het aan de rechter (bijrijders) kant, daar waar de multiriemen zich bevinden. Maar veel konden we niet zien, laat staan beoordelen wat er aan de hand was. Motorkap weer dicht en omdraaien. Want iets terug waren we een tankstation gepasseerd.

Eenmaal daar hebben we de verzekering gebeld, die verwezen ons naar de Alarmcentrale. Vandaaruit is het hele circus opgestart. Want na driekwartier was daar de sleepwagen. Met veel moeite en precisie is de camper daar opgezet. Want: grote overhang na de achteras, waardoor het risico bestond dat de achterkant van de camper over het asfalt zou slepen tijdens het oprijden. En toen constateerden we met elkaar dat hoogstwaarschijnlijk de waterpomp de boosdoener van deze heisa was, want er lekte water. Maar het lukte allemaal en de camper werd naar een garage in Poblado la Guia, even buiten Cartagena gebracht. Wij volgden even later met een taxi.

Er werd gelijk gesleuteld en het bleek inderdaad de waterpomp te zijn. We staan buiten, op het terrein van de garage en we kunnen in de camper verblijven en overnachten.

Er werd daar door een koeriersdienst rond 18:30 nog een pakje bezorgd in de kleuren van Fiat en ter grootte van wat best eens een waterpomp zou kunnen zijn.

Niemand in de garage spreekt een andere taal dan……Spaans. Alle communicatie verloopt met Google Translate, maar we komen er wel uit. Uit de laatste vertaling die ik zag bleek dat de reparatie morgen klaar zou zijn: ‘we hope so’.

Wordt vervolgd.

Vrijdag 13 maart: Cartagena

De baas van ’t spul, de eigenaar dus, verliet gisteravond pas om een uur of zeven het bedrijf. De hekken werden gesloten, maar niet áfgesloten. Als we wilden konden we het terrein nog verlaten, voor een wandelingetje of zo. Echter, wij vonden dat de dag enerverend genoeg was geweest en zijn vroeg ter kooi gegaan. Bovendien lokte de omgeving ook niet om nog te gaan wandelen. Ondanks de behoorlijke scheefstand van de camper en de drukke straat direct achter onze slaapplaats, hebben we goed geslapen.

Gisteren hadden we vernomen dat men om acht uur weer present zou zijn, hetgeen ons noodzaakte om de wekker op halfacht te zetten. Om kwartvooracht was de garagedeur al open. En een halfuur later werd er alweer aan de camper gerepareerd, maar het was wel vrijdag de dertiende. Omdat de waterpomp op een onmogelijke plek zit moesten er veel ‘overbodige onderdelen’ worden gedemonteerd. Meestal wordt bij het vervangen van de distributieriem ook de waterpomp vervangen. Twee vliegen in één klap. Bovendien zijn nu ook de beide multiriemen vervangen, het zou zonde zijn om de oude riemen weer te gebruiken. De reparatie verliep redelijk vlot en om twee uur verlieten we de garage. De motor loopt weer als een zonnetje.

We hadden al een cp uitgezocht op een kilometer of vijf van de garage, in Cartagena. Daar was nog plaats, de stoelen konden naar buiten en de wijn ook.

De komende tijd moeten we het niveau van de koelvloeistof in het expansievat in de gaten houden, vanmiddag hebben we al een litertje bijgevuld.

De hele reparatie deed ons een beetje denken aan soortgelijke acties in Marokko, namelijk gewoon in de buitenlucht.

Morgen blijven we hier nog, waarschijnlijk zondag weer verder noordwaarts.

Zaterdag 14 maart: Cartagena

Deze dag hield zich niet aan de afspraken met de weersvoorspellers. Het zou een mooie zonnige dag worden met een temperatuur van om en nabij de 20º. Op de temperatuur viel niet veel aan te merken, maar de zon hebben we niet gezien. Af en toe konden we de regen bijna pakken, inderdaad bijna.

We zijn vanmiddag even op de fiets weggeweest. Verder hebben we de dag in gepaste rust doorgebracht, lekker buiten zitten lezen. Het waaide nauwelijks.

De cp was ook vandaag weer behoorlijk gevuld. Dat is ook niet zo verwonderlijk, zo dichtbij de stad. Je zou hier best voor langere tijd kunnen verblijven. Alles wat je nodig hebt is er: stroom, douches, wasmachine, water en meer. En dat voor €12 per nacht, exclusief stroomkosten.

Voor het inschrijven moet je even tijd uittrekken, maar daar kan de camping ook niks aan doen. Er moeten ellenlange gegevenspagina’s worden ingevuld, allemaal opdat de politie kan controleren wie er op de cp staat. Dat schijnt in Spanje de regel te zijn, maar zoveel tijd het hier nam, hebben we nog niet eerder meegemaakt. Wat overigens niet wegneemt dat we hier bijzonder hartelijk werden ontvangen.

mogelijke uitbreiding van de cp? want op dit voormalige fabrieksterrein bevindt zich ook een petanque baan