Zondag 15 februari: Puerto de Mazarrón

Toen we gisteravond goed en wel in bed lagen heeft de wind nog wel even opgespeeld. De schotel lag af en toe te klapperen op het dak. Verder deed het zo nu en dan denken aan de tijd dat we nog voeren en dan bij veel wind ook soms lagen te schommelen in bed. Maar we zijn in slaap gevallen en de storm heeft, voorlopig, de pijp aan Maarten gegeven.

Na het inmiddels traditionele zondagochtend ontbijt hebben we de fietsen uit de garage getild. Het doel vandaag was de wekelijkse markt in Puerto. Ook nu weer werd het grootste gedeelte in beslag genomen door de groente- en fruitmarkt. Kleding en ondergoed was er ook, net zoals schoenen, soms heel veel schoenen. We hebben wat groente en fruit ingeslagen en zijn daarvandaan naar Viggos gefietst. We vonden dat we wel een Café Asiático hadden verdiend, het werden er zelfs twee. Het verschil met andere restaurants is dat hier de likeur in een apart kannetje wordt geserveerd, zodat je dat naar believen aan de Asiático kunt toevoegen.

Eenmaal thuis, nou ja bij de camper natuurlijk, hebben we nog lekker buiten gezeten en elk één van de nieuwe sinaasappels geprobeerd: goedgekeurd.

We kunnen op de tv via de schotel alleen BVN bekijken, geen NPO1, 2 en 3. We hebben zelf de keus gemaakt om deze reis CanaalDigitaal niet te activeren.

Toch konden we via de iPad de Olympische 500 meter dames zien. Wat een gigantische prestaties, beloond met goud, zilver en het Wilhelmus.

het leek wel of de hemel had meegekeken met schaatsen en de Hollandse oranjekleur had overgenomen

Maandag 16 februari: Puerto de Mazarrón

De zon liet een beetje verstek gaan vandaag, hoewel het uiteindelijk toch nog 19º werd.

Rond twaalf uur zijn we op de fiets gestapt om een paar boodschappen te doen. Allereerst naar de Chinees, niet om te eten maar zoeken naar een 12 Volt buislampje voor de kentekenverlichting. En natuurlijk vonden we daar wat we zochten.

Daarna naar Aldi, om vervolgens nog even voor een paar aanvullende kleinigheidjes naar Mercadona te gaan.

Bij de camper het nieuwe buislampje gemonteerd en inderdaad, het gele waarschuwingslampje op het dashboard bleef uit. Probleem opgelost.

In de namiddag kwamen K&C voor een wijntje en een praatje. Waarna ook deze dag alweer bijna voorbij was.

Ook voor vandaag gold weer de Friese uitdrukking: de tiid hâldt gjin skoft.

Dinsdag 17 februari: Puerto de Mazarrón

Het was een mooie en gezellige dag. Arjan had aangekondigd dat hij langs wilde komen. Hij was in Marokko geweest en nu weer op weg naar het noorden. We hadden een plekje voor twee dagen voor hem kunnen reserveren op de camping. Onder het genot van een wijntje en een knabbeltje hebben we alle belangrijke en natuurlijk ook de veel minder belangrijke zaken weer doorgenomen. Onderwijl nog even een stekker voor hem gerepareerd.

’s Avonds is hij bij ons aangeschoven aan de dis.

Woensdag 18 februari: Puerto de Mazarrón

De dag begon heel mooi met een vriendelijk zonnetje, maar liet dat rond één uur helaas afweten. Hierdoor en door het aanwezige windje werd het zowaar fris en dat troffen we niet omdat we met de fiets op weg gingen naar Puerto. We hadden met Arjan afgesproken om daar met z’n drieën bij Viggos te gaan eten, het ‘menu del dia’ natuurlijk. Voor relatief weinig geld eet je daar heel goed, je kunt later het avondeten overslaan.

Van het voornemen om na afloop nog ‘even’ naar La Azohia te fietsen hebben we afgezien: het werd te fris en de (berg)omgeving trok dicht met mist en laaghangende bewolking.

Eenmaal in de camper hebben we een douche gepakt, o.a. om weer wat op te warmen.

Om 18:30 is de bewolking weer grotendeels opgelost en schijnt er weer een voorzichtig zonnetje, voor zolang het nog duurt natuurlijk. Zonsondergang is hier om 18:47 uur.

Arjan vertrekt morgen weer, waarschijnlijk zelfs al voordat wij opgestaan zijn. Vandaar dat we elkaar vanavond al een goede reis hebben gewenst.

Daarna was het weer de beurt aan de televisie met het Olympische Shorttrack, waarbij Oranje zilver en brons in de wacht sleepte.

Donderdag 19 februari: Puerto de Mazarrón

We hadden net de luiken open toen Arjan op de deur klopte ten teken dat hij ging vertrekken. Zijn volgende doel was Dénia.

Ons plan van gistermiddag om naar La Azohia te fietsen mislukte omdat het én te laat én te koud was om rond halfvier nog op de fiets daar naartoe te gaan. Vandaag was het prachtig weer met een zonnetje en een maximumtemperatuur van 19º en niet al te veel wind. Prima weertje om het plan van gisteren uit te voeren. De cp net buiten Isla Plana stond vol. Niet verwonderlijk, je staat daar prachtig aan zee. Er zijn echter geen voorzieningen, dus heel lang kun je het daar niet volhouden. Ook de cp in La Azohia was behoorlijk bezet. Er zou nog best een plekje te vinden zijn, maar het is een erg hellend terrein. Ook hier geldt trouwens dat er geen voorzieningen zijn. Vanuit Isla Plana zijn we via een onverharde weg naar zee gefietst en vandaar helemaal via de kust naar La Azohia. De zee was nog onrustig met af en toe een behoorlijke branding.

Op de terugweg wilden we nog even bij een van-alles-en-nogwat winkeltje langs waar we mogelijk een TL-buisje voor de douche/toilet zouden kunnen kopen. Maar helaas, we waren te laat. Gesloten vanaf twee uur en pas weer open om vier. Morgen nieuw dag, nieuwe kansen.

We wilden op tijd weer bij de camper zijn om de Olympische 1500 meter voor mannen te zien. Brons voor Kjeld Nuis en helaas viel Joep Wennemars net buiten de medailles.

Vrijdag 20 februari: Puerto de Mazarrón

Wederom een zonovergoten dag met 18º overdag en afgelopen nacht een minimum van 9º. Ook lijken de stormen hier, voorlopig althans, de pijp aan Maarten te hebben gegeven.

We zijn deze reis zo hier en daar wat defecten en andere gekke dingen tegen gekomen en dachten dat het nu wel zo ongeveer voorbij was, maar nee hoor. En het is dan niet onoverkomelijk en/of wereldschokkend, maar vanochtend liet mijn elektrische tandenborstel het afweten. Morgen even naar Mercadona en proberen een nieuwe te kopen.

Gisteren waren we te laat bij de van-alles-en-nog-wat winkel. Vandaag waren we op tijd. En het is inderdaad een winkel waar echt van alles te koop is. Van nieuwe snoerloze boormachines tot pvc-buizen en van verf tot aan tandenborstels. Maar geen elektrieke.

Wat ze gelukkig wél hadden waren TL-buizen en buisjes, een voorraad van zo’n veertig stuks. Er was keuze uit diverse typen, uitvoeringen, lengtes en lichtkleuren. Maar er was maar één die voor onze douche/toilet geschikt was. Echt eentje, het ontbrak er nog maar aan dat onze naam er niet alvast op was vermeld. Voor €8.- waren we de Koning te rijk.

We zijn daarna de straat schuin overgestoken naar wat in de volksmond de ‘soos’ wordt genoemd met terras met zeezicht. Ook hier hebben ze Café Asiático, lekker samen met een muffin.

Terug bij de camper direct het TL-buisje gemonteerd en zie daar, we hebben weer licht in de duisternis.

’s Avonds nog shorttrack op de iPad gekeken en zagen de mannen van de relay-ploeg een fantastische gouden plak winnen.

Zaterdag 21 februari: Puerto de Mazarrón

De ochtend van vandaag leek wel wat op een werkdag van vroeger. Er moest nog een was worden gedraaid, de droge was van gisteren moest worden opgevouwen en ‘de bedden moesten eraf’. Het vuilwater moest worden afgevoerd en de dekbedden uitgeklopt. Aan het eind van de ochtend plofte Margot bezweet maar voldaan op de stoel.

Nadat we een broodje hadden gegeten zijn we op de fiets gestapt naar Puerto. Op zaterdag is daar altijd wat meer reuring dan op een gewone doordeweekse dag.

We hebben de pier met tal van restaurantjes verkend, maar konden niet via de andere kant terug, meestal maakten we een ‘rondje pier’. De wind-/waterhoos van ruim een maand geleden heeft hier heel plaatselijk huisgehouden en veel daken beschadigd.

Na het overheerlijke ijsje, het leek op boerenjongens maar was het toch niet, zijn we voor een paar boodschappen naar Mercadona en Aldi gefietst. Bij de eerste vond ik een nieuwe Oral-B tandenborstel en bij de tweede ging het om wat levensmiddelen.

Terug bij de camper zagen we het fenomenale slot van de race van Jorrit Bergsma, gevolgd door die van Marijke Groenewoud. Twee keer het Wilhelmus. En hoe mooi was het later om te zien dat ze ten huwelijk werd gevraagd.