Zondag 31 mei: Lübeck.

Het was inderdaad een rustige nacht en nét voor het kleine regenbuitje hebben we het levelblok binnen kunnen halen. Na het iets uitgebreidere zondagsontbijt met een witbolletje met aardbeien, een zachtgekookt eitje en een kopje koffie waren we om kwart over tien klaar voor de volgende etappe. Het doel vandaag was Lübeck en wel de cp Citti-Park. Inderdaad met een ‘i’ en geen ‘y’. Bij aankomst was het nog niet druk, dat werd in de loop van de dag wel wat anders.

Het was een ritje van 194 kilometer via de snelweg. En wat we gisteren al meldden en vermoedden: nagenoeg geen vrachtwagen gezien. Op de snelweg bedoelen we dan, want de parkeerplaatsen stonden er vol mee. Des temeer campers reden er en hier en daar een caravan.

Bij Bremen reden we een tijdje in de file, maar hebben niet stil hoeven staan. Ook bij Hamburg liep het gesmeerd.

En dan nog even over het weer. De dag begon bewolkt en het leek er eerst op dat de regenbuitjes ons achtervolgden. Dat viel achteraf mee. In de loop van de middag liet de zon zich steeds vaker zien en nu om 16:30 schijnt de zon er op los en is het een aangename 20⁰.

Maandag 1 juni: Lübeck.

Lübeck? Ja nog steeds. In tegenstellig tot wat er vermeld staat in de introductie, gaan we woensdag vanuit Lübeck-Travemünde met de ferry naar de overkant van de plas, naar Malmö. Niet op dinsdag zoals het oorspronkelijke plan. Een paar dagen geleden hebben we via internet deze overtocht geboekt.

Dus hadden we wat tijd over en we staan hier prima.

We wilden nog een traytje bier kopen en waren daarvoor naar de gigantisch grote super van Citti-Park gegaan. Een supermarkt waar geen nee te koop is. Als het gaat om wijn, barbecues, vlees, vis, ondergoed, parfum of Aquakem en nog veel meer, het is er te koop.

We lieten de vreemdmerk blikjes links liggen en kozen voor het vertrouwde Heineken. Eenmaal bij de kassa konden we alle boodschappen afrekenen, behalve de blikjes Heineken. Wat bleek na uitleg van de uiterst vriendelijke kassière, die blikjes Heineken waren alleen voor export naar Scandinavië. En je moest je kunnen legitimeren als inwoner van één van die landen om ze te kunnen kopen. Later bleek dat we de blikjes Heineken hadden gescoord uit een ‘blok’ in de winkel waarbij hoog een tekst ‘Export’ stond. Maar ja, wie houdt daar nou rekening mee.

De website is mijn dagelijkse werkje, Margot houdt onze belevenissen op Steps actueel. En vandaag kwamen we er achter dat één van de Steps-volgers met hun camper schuin achter ons staat, op nog geen 10 meter afstand.

Morgen richting Travemünde en zoeken dan daar een plekje.

Marsepein: Lübeck staat ook wereldwijd bekend om zijn marsepein. Vooral het merk Niederegger heeft de stad internationaal beroemd gemaakt. In Lübeck vind je zelfs een marsepeinmuseum.

Dinsdag 2 juni: Travemünde.

We hadden vanochtend geen haast. Rond elf uur zijn we vertrokken naar Travemünde, naar de haven. Een ritje van 20 kilometer. Maar eerst nog even de LPG-tank vullen. Een tankstation van Hoyer, op anderhalve kilometer vanaf de cp in Lübeck, verkocht gas. Het adres vonden we op de app ‘myLPG’. In Scandinavië is ook wel LPG verkrijgbaar, maar op een beperkt aantal adressen, en hoe noordelijker hoe moeilijker verkrijgbaar.

We vonden een plekje langs de doorgaande weg, dicht in de buurt van waar we morgen moeten zijn. Maar we stonden daar nogal scheef en dicht op de rijbaan waar erg veel zwaar verkeer passeerde. Nadat we dit een uurtje hadden aangezien zijn we gaan verkassen naar een (betaalde) parkeerplaats voor het havenkantoor. We staan nu recht en veel rustiger.

Daarna de wandelschoenen aan en op verkenningstocht, zodat we weten wat ons morgen te wachten staat.

Wat het weer betreft hebben we geen klagen. Het is nog steeds droog met dagtemperaturen zo rond de 20, 22^o. Maar volgens en paar weer-apps krijgen we vannacht en morgenvroeg regen……

Woensdag 3 juni: Lomma (Zweden)

We wilden vanochtend onze overnachtingsplek afrekenen. Het kenteken zou bij binnenkomst geregistreerd zijn met de toegangscamera. Maar toen ik ons kenteken wilde ingeven op de afreken-app werd dat niet herkend. Geprobeerd met de streepjes en zonder, maar steeds werd het niet herkend. Nou, dus gratis gestaan vannacht.

Vandaag stond in het teken van de overtocht naar Zweden, naar Malmö. Tegen kwart voor acht waren we bij de haven voor de incheck, die volgens de planning om acht uur open zou gaan en om negen uur weer sluiten. Maar hij was al open en we konden mooi aansluiten. De incheck gebeurde op basis van de paspoorten, niet op de barcode van de mailbevestiging. En om tien uur gingen de trossen los en kon de overvaart naar Malmö beginnen. Een tochtje van negen uren. En wij stonden, met meerdere campers, buiten op het achterdek. Binnen was voldoende zitgelegenheid, maar niet alle stoelen zaten echt comfortabel, zeker niet voor een reis van die duur. Wij vonden gelukkig een (zachte)bank in het restaurantgedeelte waar we het heel goed konden uithouden, mede te danken aan het boek dat we op dit moment lezen: ‘Al het blauw van de hemel’.

Nou ja, wat valt er meer te vertellen over een reis die we grotendeels lezend hebben doorgebracht….

Tegen kwart voor zeven werden, volgens de speaker, de deuren naar de autodekken geopend. Dat bleek een beetje voorbarige mededeling, want de laatste deur bleef nog zeker een kwartier gesloten. Jammer voor de mensen die een buffet hadden gereserveerd van 18:00 tot aankomst en snel de laatste happen moesten wegwerken om daarna tot de conclusie te komen dat ze nog best een toetje hadden kunnen nemen.

We hadden eerder al een overnachtingsplek uitgezocht en in de Garmin navigatie gezet, 17 kilometer vanaf de haven. Een mooie parkeerplaats aan de jachthaven te betalen met de app van EasyPark. Zo, we zijn in Zweden.

Donderdag 4 juni: Limhamn.

Wat hoorden we daar toch almaar tikken gisteravond, heel snel achterelkaar. Al snel bleek dat dit geluid afkomstig was van de brander van de koelkast. Ook de temperatuur in de koelkast baarde zorgen: te hoog. Een overschakeling van LPG naar propaan leek eerst een oplossing, later toch ook niet meer. En we stonden op een cp zonder netstroom. We besloten toch de koelkast gedurende de nacht maar uit te zetten en de deur zo weinig mogelijk te openen.

Het vermoeden bestond dat de brander, hoewel thuis helemaal schoongemaakt, toch de oorzaak van het probleem was. Vanochtend zijn we op zoek gegaan en vonden, na een paar aanwijzingen, een bedrijf dat een nieuwe brander met sproeier in voorraad had. Na montage lijkt het probleem opgelost. Maar we juichen nog niet, eerst zien dan geloven.

We staan op een prachtige cp in Limhamn vlakbij Malmö met ik denk zo ongeveer de mooiste douchruimte en douches sinds lange tijd: Andelshamnen Lagunen. We staan op de tweede rij, maar hebben toch ook zicht op de Øresund. In de verte zien we nog de brug. We hadden deze cp uitgezocht omdat we aan de stroom wilden vanwege de koelkast. En alles is inclusief: stroom, storten toilet en vuilwater, schoon water tanken en dus de mooie douches.

Het weer is ietsje minder dan gisteren, maar het is nog wel steeds droog. De zon doet z’n/haar uiterste best om zich te laten gelden. En we staan aan het water dus het waait stevig, maar dat hoort erbij. Het is 18^o.

Vrijdag 5 juni: Limhamn.

Nou, de feestvreugde was van korte duur. Niet vanwege de koelkast, die lijkt het weer goed te doen. Deze keer gaat het om het hart van de hele camper: de motor.

Nadat we vanochtend hadden geserviced wilden we naar Bjärred vlakbij Lomma, naar de Långa Bryggan, naar de iconische pier. Een pier van ongeveer 500 meter in de Øresund.

Maar bij de eerste rotonde zijn we gelijk terug naar de cp gegaan. De motor loopt met horten en stoten. En stationair lijkt het alsof één cilinder geen zin heeft om mee te werken.

We hebben contact met de verzekering gezocht, die de Alarmcentrale heeft ingeschakeld. Maar het komt er kort en goed op neer dat we, zo het nu staat, pas op 19 juni bij een garage in Lomma terecht kunnen. Onze verzekering gaat nog proberen om de Zweedse Alarmcentrale een garage te laten vinden waar we eerder terecht kunnen. Dit alles stemt ons niet vrolijk.

Zaterdag 6 juni: Limhamn.

De eerste reparatiegelegenheid is nog steeds voorlopig op 19 juni en dat vinden we wel erg lang duren. We zijn zelf gaan zoeken en vonden een bedrijf aan de noordkant van Malmö dat pas sinds 1 juni is geopend en gespecialiseerd is in camperreparatie, o.a. Fiat Ducato. Het is hier maar 10 kilometer vandaan. We hebben dit aan de Alarmcentrale gemeld, voor wat het waard is. Ook hebben we gevraagd of wij wel bij de camper weg kunnen. Je weet maar nooit, staat hier zo’n gele ophaalwagen en wij zijn er niet, moet er niet aan denken. Maar vandaag is een nationale feestdag en morgen is het zondag. Maandag zien we wel weer verder.

Vanochtend kwam een plekje op de eerste rang vrij. We staan nu met direct zicht op het water. We hebben de fietsen uit de garage gepakt en zijn de omgeving gaan verkennen. Eerst naar supermarkt ICA voor wat broodnodige spullen. Die is hier maar 800 meter vandaan. En verder naar het schiereiland waar we nu op uitkijken. Met als slotstuk: een ijsje, nou zeg maar ijs.